Barok Mimari Stili ve Akımı Nedir?

Barok mimari stili ve akımı nedir? Öncelikle barok kelimesinden başlamak gerekiyor. Barok kelimesinin kökeni Portekizce dilinde “tam yuvarlak şekilde olmayan eğri-büğrü olan inci” manasındaki “barocco” kelimesinden gelmektedir. Bugün de yine yaygın şekilde kullanılan barok kelimesi; müzik, mimari, tiyatro, edebiyat ve resim gibi farklı alanlar içerisinde belli bir stili ifade etmek amacıyla tercih edilir. Ancak barok sanatı, daha çok mimari yapılar üzerinde karşımıza çıkar.

Barok Mimari Nerede ve Ne Zaman Ortaya Çıktı?

Barok mimari nerede ve ne zaman ortaya çıktı? Barok mimari tarzı, 16.yüzyıl içerisinde İtalya üzerinde ortaya çıkmıştır. Tiyatro, gösteri ve renklerle yakından bağlantılı olan bu stil; 16. İle 18.yüzyıllar arasındaki dönemde İtalya üzerinden Avrupa üzerine yayılmış dinamik olan mimari akım şeklinde sanat tarihi içerisindeki yerini almıştır. Bugüne dek gelmiş sanat akımlarının pek çoğu, kendinden önce olan akıma karşı eleştirel bir şekilde doğmuştur. Barok mimari akımı da Rönesans devrinin son kısımlarında ortaya çıkmıştır. Ayrıca 18.yüzyılın son kısımlarına doğru ise yerini rokoko stilindeki yapılara bırakmıştır.

Barok Mimari Stili ve Akımı Nedir – Özellikleri Nelerdir?

Barok mimari stili ve akımı nedir – özellikleri nelerdir? Barok mimari stilinde en fazla dikkat çekmiş yapı türleri saraylar ve kiliseler olmuştur. Barok mimari tarzı, garip ve yaratıcı yollar kullanıp kemer, sütun, frizler ve üçgen alınlıklar gibi farklı geleneksel unsurların klasik şeklini değiştirir. Pencere ve kapıların üzerinde bulunan alınlıklar, genelde yarım bir daire veya üçgen biçimindedir. Bunlar dışında barok mimari genel hatlarıyla şu özelliklerdedir:

• Kıvrımlı şekildeki duvarlara sahip olan cepheler,
• Bitirilmemiş ya da bilerek yarım şekilde bırakılmış olan mimari ögeler,
• Büyük şekilde tavan freskleri,
• Işığın dramatik biçimdeki kullanımı, kuvvetli ışık ile gölgelerin etkileri,
• Genellikle altınla kaplı olan ahşap figürler,
• Heykelle resimin harmanlanması; yanıltıcı efektler kullanılarak görsel illüzyonlar,
• Dini mekânlar içerisinde yarım ve oval madalyon formunda olan geniş sahınlar,
• Ayrıntılı olan iç mekânlar; ayrıca dış mekânlar için de dışbükey ve içbükey yüzeyler,
• Mitolojik figürlerin bulunduğu ihtişamlı resimler,
• Renklerin yoğun biçimde kullanılması ile zengin süsleme biçimleri,
• İçeride heykel, sıva ve resim ile süslenmiş olan bir iç kabuk,
• Veba salgınının bitmesi hatırasına dikilmiş olan “Veba Sütunları”.